محتواى سوره مؤمن سوره مؤمن نخستين سوره از « حواميم » است ( حواميم هفت سوره از قرآن است كه با « حم » شروع مىشود و پشت سر هم قرار گرفته و همه از سوره‌هاى مكى است ) . طبيعت اين سوره همانند ساير سوره‌هاى مكى بحث از مسائل مختلف اعتقادى و مبانى و اصول دين است ، چرا كه نياز مسلمانان در آن دوران بيش از همه تقويت پايه‌هاى عقيدتى بود . محتواى اين سوره مجموعه اى است از « قهر » و « لطف » ، « انذار » و « بشارت » مبارزه منطقى قاطع و كوبنده با جباران و مستكبران ، و لطف و مرحمت به مؤمنان حق طلب و حق جو . ويژگى اين سوره فرازى است از داستان موسى ع و فرعون مربوط به « مؤمن آل فرعون » كه تنها در همين سوره مطرح شده و در جاى ديگر قرآن نيست ، داستان همان مرد با ايمان و بسيار هوشيار و مدبرى كه در زمره شخصيتهاى فرعونى بود ، ولى در باطن به موسى ع ايمان آورده ، و سنگر مطمئنى براى دفاع از موسى ع و آئينش بود و بطورى كه خواهيم ديد در آن لحظاتى كه موسى ع در خطر مرگ قرار گرفت او با روشى بسيار زيركانه و ظريف به يارى او شتافت و او را از مرگ نجات داد ! . نامگذارى اين سوره به سوره « مؤمن » نيز به خاطر همين است كه شرح مجاهدتهاى او ، بيش از « 20 آيه » از اين سوره ، يعنى حدود يك چهارم از مجموع آيات اين سوره را فرا گرفته است .